Avcılıkla ilgili konular

Almanya’da yaşayan tüm yaban hayvanları prensip olarak sahipsizdir, yani kimseye ait değildir. Ancak her arazi sahibi, prensip olarak kendi arazisi üzerinde sözde avlanma hakkına sahiptir.

Av hakkı, belirli bir alanda av hakkına tabi olan yaban hayvanlarını korumak, avlamak ve bunlara sahip olmak için münhasır yetkidir.
Mülkiyet hakkı kapsamında, etin değerlendirilmesi ve satılması hakkı ile birlikte, atılmış boynuzların ve kuş yumurtalarının toplanması da yer alır. Yabani hayvanları veya bunların parçalarını haksız bir şekilde ele geçirenler, cezai sorumluluk altındadır. Av hakkı ile

avlanma hakkı birbirinden ayrılmalıdır. Yalnızca avlanma hakkı, av hakkını kullanmaya ve avlanmaya izin verir. Av hakkı, sahibi tarafından ancak bir av ruhsatına sahip olması ve tarım, ormancılık veya balıkçılık amaçlı kullanılan 75 hektardan fazla bitişik arazi parselinin sahibi olması durumunda (özel av bölgesi) kullanılabilir. Özel av bölgelerinin yanı sıra, en az 200 hektar büyüklüğündeki ortak av bölgeleri de mevcuttur; bu bölgelerde av uygulama hakkı av kooperatifine aittir. Avcılık kooperatifi, bir ortak av bölgesine ait olan ve üzerinde avlanmanın yapılabildiği arazilerin sahiplerinden oluşur. Avcılık kooperatifi, genellikle avlanma hakkını kiraya vererek avcılık faaliyetlerini yürütür.

Avlanma hakkı, aynı zamanda av hayvanlarının korunması yükümlülüğünü de beraberinde getirir. Av hayvanlarının korunması, bölgenin doğal ve kültürel koşullarına uygun, tür çeşitliliği zengin ve sağlıklı bir av hayvanı popülasyonunun muhafaza edilmesini ve bu popülasyonun yaşam kaynaklarının korunup güvence altına alınmasını amaçlamaktadır. Avcılık

ve av hayvanlarının korunması, aşağıdaki şekilde gerçekleştirilmelidir:

• Yabani hayvan ve bitki çeşitliliğinin korunması. Bölgede bulunan tüm türlerin yeterli yaşam alanına sahip olması. Tehlike altındaki hayvan ve bitki türlerinin korunması ve desteklenmesi.
• yaban hayvanlarının yaşam alanları desteklenir ve zarar görmelerine karşı korunursa,
• Yaban hayvan popülasyonu, yaşam alanının imkânlarına ve sınırlarına uygun olmalı ve avcılık, yaban hayvanlarına önlenebilir acı veya ıstırap verilmeyecek şekilde gerçekleştirilmelidir.
• Tüm düzenlemeler, tarım arazileri, ormanlar ve yaban hayatı arasında uyumlu bir bir arada yaşama ve buna uygun bir çıkar dengesi sağlanacak şekilde yapılmalıdır.
  Yaban hayvanı yoğunluğunun yanı sıra, rekreasyon amaçlı trafik, turizm, spor faaliyetleri ve uygunsuz avcılık uygulamaları nedeniyle sürekli olarak meydana gelen rahatsızlıklar sonucunda yaban hayvanlarının neden olduğu zararlar artabilir. Bu nedenle, zararın azaltılması açısından “sessizlik” faktörü hayati bir öneme sahiptir. Bu nedenle belirli alanlar yaban hayvanları için dinlenme bölgeleri olarak ilan edilebilir.